โฆษณาดังกล่าวเป็นเรื่องราวของความมีน้ำใจ

­……..ในอดีตที่ได้รับการตอบแทนคืน เมื่อเด็กน้อยคนหนึ่งได้ขโมยยาจากร้านแห่ง­หนึ่ง ก่อนจะถูกหญิงเจ้าของร้านคว้าตัว และบังคับให้เขาบอกว่าทำไมถึงต้องขโมยยา ซึ่งเขาตอบว่าเอาไปให้แม่ ขณะที่เจ้าของร้านขายของชำใกล้ๆ ได้เข้ามาระงับเหตุการณ์ดังกล่าว พร้อมทั้งจ่ายเงินคืนให้เจ้าของร้านขายยา และให้ลูกสาวนำอาหารมาให้เด็กชายรายนี้ ก่อนที่เด็กชายรายนี้จะวิ่งจากไป ก่อนที่ภาพจะตัดไปในเหตุการณ์ในอนาคตอีก 30 ปีต่อมา เมื่อเจ้าของร้านขายของชำกำลังค้าขายอยู่ แต่เกิดล้มลง และลูกสาวต้องนำเขาเข้าโรงพยาบาล และต้องช็อกเพราะค่ารักษาพยาบาลแพงมาก หรือกว่า 7.6 แสนบาท เธอได้เข้าไปพูดคุยและปรึกษาแพทย์รายหนึ่ง ก่อนที่เธอต้องประกาศขายร้าน เพื่อหวังนำเงินมาใช้ค่ารักษาพยาบาลดังกล่­าว

……..ในฉากต่อมา หลังจากที่เธอตื่นขณะเฝ้าไข้บิดาบนเตียงใน­โรง พยาบาล เธอได้พบกับโน้ตในห่อเอกสาร มีข้อความบอกว่า ค่าใช้จ่ายทั้งหมดได้เคยจ่ายไปแล้ว เป็นค่ายา 3 ชุด และเกาเหลา ก่อนที่ภาพยนตร์จะเฉลยว่า แพทย์ผู้นี้เป็นเด็กคนเดียวกันในอดีตเมื่อ 30 ปี ที่บิดาของเธอเคยช่วยเหลือไว้ตอนที่เขาได้­ขโมยยาเพื่อนำไปให้แม่ที่ ไม่สบาย

……..และทิ้งท้ายว่า “การให้คือการสื่อสารที่ดีที่สุด”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s